نشريه دانشجويی "فردا" پيرامون حاشيه مراسم سالگرد 16 آذر در دانشکده فنی دانشگاه تهران گزارش کوتاهی منتشر کرده است که در زير می خوانيد:

1- سالن چمران دانشکده فنی مملو از جمعيت بود و اين در حالي است که عده زيادی نيز بيرون از سالن حضور داشتند .

2 ) برای ورود به سالن کارت دانشجويی لازم بود .

3 ) در حالی که از ورود خبرنگاران سيمای لاريجانی به سالن جلوگيری شده بود يکی از فيلمبرداران نوجوان ! شبکه خبر توانست وارد سالن شود که در آخرين لحظات مراسم شناسائی شد و فيلم او توقيف گرديد . ( دليل عدم پخش هر گونه خبراز سيمای لاريجانی در باره تجمع ديروز مشخص شد )

4 ) عده ای از اعضای يک تشکل خاص(بسيج دانشجويي) در لحظات اوليه مراسم با شکستن در سالن وارد شدند و تا پايان سعي در اخلال در مراسم داشتند .

5 ) يکی از نيروهای معروف اخلال گر در مراسم که گفته می شود در اين کار يد طولايي دارد در هنگام پخش سرود "يار دبستانی من" شروع به رقصيدن کرد و لحظاتی کنفرانس برلين را در اذهان زنده نمود .

6 ) وقتی مجری مراسم خواستار يک دقيقه سکوت به احترام سه شهيد 16 آذر شد فردی خواستار فاتحه و صلوات شد که در اين ميان مجری اعلام کرد عده اي  حتی می خواهند دانشجويان را نسبت به صلوات نيز بدبين کنند .

7 ) در مراسم ديروز که کاملا" دانشجويی بود ، بعضي ازاعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه ، چوبينه عضو دفتر تحکيم و اجدادی مسئول تشکيلات انجمن فنی سخنراني کردند .

8 ) در هنگام تجمع دانشجويان مقا بل سردر نزديک به 20 نفر از اعضاي بسيج دانشجويي  با سردادن شعار به دانشجويان نزديک شدند که برای لحظاتي جو متشنج شد .

9 ) در جريان سنگ پرانی در دو طرف نرده ها بين برخي دانشجويان و لباس شخصی ها صورت گرفت که يکی از سنگها دانشجوی دختری را از ناحيه صورت به شدت مجروح کرد .

10 ) بعضی از شعارهای سر داده شده از سوی دانشجويا ن عبارت بود از : _ ای ملت با غيرت ، حمايت حمايت _ رفراندم رفراندم ، اين است شعار مردم _ جيره خور کی هستی ، توئي که داری ميرقصی ( به نيروهای لباس شخصی که در مقابل دانشجويان در پشت نرده ها ميرقصيدند ) _ مرگ بر طالبان ، چه کابل چه تهران _ يه روزی هم طالبان ،  بيرون  می ره از ايران .

  نقل از نشريه دانشجويی فردا

جنبش دا نشجويی و ضرورت بازگشت به خويشتن

سالهاست که در محافل سياسی و اجتماعی ايران ، از جنبش دانشجويی به عنوان عنصري مهم و تعيين کننده ياد می شود . جنبشی که هيچ محابايی از پرداخت هزينه های سنگين برای پيشبرد اهداف خود ندارد و چون هيچ وابستگی رسمی و غير رسمي به مراکز قدرت وثروت ندارد ، با جسارت و جديت آنها را نقد مي کند و به چالش ميکشد . وقايع 16 آذر 1332 ، 13 آبان 1357 و 18 تير 1378 مهر تائيدی هستند بر همين جسارت و جديت .

مهمترين فاکتور و ويژگی جنبش دانشجويی (( استقلال است )) . فعاليتهای دانشجويي مادامی که وابسته به جريانهای بيرونی و متاثر از برخی گروه هاي سياسی خارج از دانشگاه باشد بر سبيل حقيقت و حتی مصلحت نخواهد بود . دانشجو وقتی مي تواند تاثيرگذار و راهبر باشد که خود را از هر بند تعلقی آزاد ببيند و به همه احزاب و تشکلها يکسان بنگرد . در غير اين صورت جنبش دانشجويي چيزی نيست جز پياده نظام و نردبان ترقی دسته ای قدرت طلب که برای رسيدن به اغراض سياسی خود هيچ قشری را ساده تر و مظلوم تر از دانشجو نيافته اند . هشياري دانشجويان و رفتار (( حقيقت محور )) آنها اين گروه ها را ناکام خواهد گذاشت . بی شک مهمترين و اساسی ترين عامل تضمين کننده استقلال دانشجويی ، حقيقت محوری است . مادامي که دانشجويان پی آواز حقيقت بدوند و پس از کشف حقيقت به تصميم گيری و ارزيابی در مسائل ريز و درشت سياسی و اجتماعی دست بزنند ، هيچ گروه قدرت طلب و تماميت خواهی نخواهد توانست به بدنه اين جنبش نفوذ و از آن سوء استفاده کنند .

به عبارت ديگر دانشجويان بايد اين جمله معروف حضرت علی ع را سر لوحه کار خود قرار دهند که : ( افراد را با حق بسنجيد ، نه حق را با افراد ) .

موضوع مهم ديگری که حتما" بايد به آن توجه شود اتخاذ آرمانهاي فراگير است . در چند سال اخير مهمترين و مشهود ترين آرمان جنبش دانشجويی آزادي طلبی بوده است . مشکل اينجاست که همواره تعريف آزادی و تعين حد و حدود آن محل بحث و جدالهای طولانی و بي نتيجه ميباشد واقعا" تعريف غالب دانشجويان از آزادی چيست ؟ وقتي برداشتهايی که در متن جنبش از اين واژه می شود بسيار گسترده و متفاوت است و به احتمال زياد هيچ اتفاق نظری وجود ندارد ، چه اصراری در اتخاذ آزادی طلبی به عنوان اصلي ترين آرمان جنبش دانشجويي وجود دارد؟ اين اختلافات و نا هماهنگيها جنبش را از درون متلاشی خواهد ساخت . جنبش دانشجويی نياز به عزمي شجاعانه برای تغيير آرمان خود دارد . گزينه ای که مي تواند به عنوان بهترين پيشنهاد مطرح گردد عدالت طلبي است . عدالت معنای واضحی دارد  ( ساده ترين تعريف آن قرار گرفتن هر چيز در جای خود است ) حدود آن روشنتر و مشخصتر است ( حداقل در تشخيص ظلم اجماع نسبي بين همگان وجود دارد ) و نيز از ويژگی مهم برخورداری از شمول و کليت در مسائل و زمينه های مختلف بهره ميبرد ضمن اينکه عدالت طلبان نسبت به آزادی خواهان توان و پتانسيل بيشتری برای ورود به حوزه های اجتماعی و اقتصادی و نقد ساختهای قدرت دارند همچنين اگر تعريف ما را از عدالت محدود و محصور نکنيم و به همان تعريف کلی وساده تکيه کنيم ، می توان آزادی را نيز به عنوان جزئی از عدالت به حساب آورد .                                                   ع ا