دكتر فياض زاهد، عضو شورای عالی حزب همبستگی در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا افزود: در تفاوت نظر اقتصادی گروههای مختلف سياسی، ترديدی نيست .متلا مشی اقتصادی كارگزاران با گروههايی همانند حزب همبستگی، حزب اسلامی كار يا سازمان مجاهدين انقلاب اسلامی يا جنس نگاه اقتصادی كارگزاران با جمعيت مؤتلفه متفاوت است. لذا اين تفاوت نظر و يا اختلاف در نگاه به مقوله‌ اقتصاد در سياست نيز تاثيرگذار خواهد بود.

زاهد گفت: از زمان ماركس به اين سو، اقتصاد يكی از مهمترين مؤلفه‌هايی است كه در نوع نگاه به سياست تاثير گذار بود و در اصل تفاوت مكاتب ليبرال و سوسياليستی نيز از همين جا آغاز شده است.

وی اظهار داشت: در كشور ما نيز گروههای سياسی موجود يا تحت تاثير گفتمان ليبرالی و يا سوسياليستی مي‌باشند . بديهی است كه مهمترين مناقشه‌ آنها نيز بر محور اقتصاد بوده و اين بر نوع نگاه به موضوعات سياسی تاثير خواهد گذاشت.

زاهد به نقاط مثبت و منفی و ارزيابی اقتصاد از منظر احزاب و جناحها پرداخت و گفت: كشور اساسا با چند مشكل از اين لحاظ روبروست. اول آنكه تئوری اقتصادی در ساخت حاكميت وجود ندارد. چرا كه همواره به دنبال فرضيه‌هايی شبيه به آزمون و خطا بوده‌ايم.

وی نگرش غالب بر تفكر اقتصادی در دهه‌ اول انقلاب را نگرشی شبيه به سوسياليست - كه در زمان دولت مهندس موسوی اعمال شده بود - دانست و گفت: اعمال اين نوع نگرش توجيه خاص خود را دارد. زيرا شرايط انقلابی، دغدغه‌ی عدالت اجتماعی، جنگ، لزوم جيره‌بندی اقتصادی و سياستهای انقباضی در 10 سال دوم، سياستهای اقتصادی كشور را در نقطه‌ مقابل سياستهای اقتصادی مهندس موسوی قرار داده بود.

زاهد ادامه داد: دولت آقای هاشمی رفسنجانی نيز ابتدا با يك اقتصاد آزاد شروع كرد و به سياست تعديلی رسيد تا جايی كه حاميان ايشان در مجلس پنجم كه در نماز جمعه شعار مي‌دادند “مخالف هاشمی، مخالف رهبر است، مخالف رهبری، دشمن پيغمبر است”، عملا در انتخابات مجلس پنجم، مواضع اقتصادی ايشان كه نوعی سرمايه‌داری بود، مي‌دانستند و يا سياستی كه آقای كرباسچی در اداره‌ شهر پيش گرفته بود با سياست مؤتلفه و حجره‌ها و بازار سنتی تهران در تعارض بود و موجب اختلاف شديد در جناح راست شد. به گونه‌ای كه نوعی صف‌بندی ميان راست سنتی و راست مدرن ايجاد شد .

رييس شورای سياستگذاری روزنامه‌ی همبستگی، دولت خاتمی را دچار نوعی سرگيجه‌ اقتصادی دانست و گفت: در 6 سالی كه از عمر دولت آقای خاتمی مي‌گذرد، همچنان اختلاف كابينه اقتصادی ايشان بسيار شديد است. در 4 سال اول نيز در بخش صنعت، اقتصاد، تعاون تناسب لازم وجود نداشت. وزرايی با ديدگاههای سوسياليستی و ليبرالی در اين كابينه حضور داشتند و برنامه‌ها و اهداف يكديگر را خنثی مي‌كردند.

وی افزود: ما اميدوار بوديم تا در دوره‌ دوم دولت ايشان، اين مشكل حل شود.

زاهد گفت: ما از لحاظ تئوری و مدل اقتصادی مشكل داريم. زيرا زمانی كه از مدل اقتصادی صحبت مي‌كنيم، يعنی اينكه در مجموع برنامه‌هايی برای توسعه‌ی ملی در اقتصاد، صنعت و كشاورزی طراحی مي‌شود كه كشور به آن سمت حركت مي‌كند.

اين عضو شورای عالی حزب همبستگی در پايان اضافه كرد: علي‌رغم ايرادات بنيادی بر عملكرد دولت هاشمی، بايد پذيرفت كه در مجموع يك هدف و تئوری مشخصی در برنامه‌های هاشمی وجود داشت اما متاسفانه در دولت آقای خاتمی، دكترين و تئوری مشخصی در خصوص اقتصاد وجود ندارد.