معاون سياسی دفتر رييس جمهور كه پيش از برگزاری انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا با خبرنگار سياسی خبرگزاری دانشجويان ايران مصاحبه كرد. بخش هائی از اين مصاحبه را با عنوانی كه پيك با توجه به نتيجه انتخابات شوراها برای آن انتخاب كرده در زير می خوانيد:

برخی دوم خرداد را اساسا آبله مرغان انقلاب مي‌دانستند و به دنبال معالجه از طريق ريشه كنی آن بودند. در صورتی كه بدون ريشه‌يابی مساله، هر اقدامی هم كه صورت بگيرد، صحيح نخواهد بود. برخی در مقابل آن دچار افسردگی مي‌شوند و برخی برخورد نامتناسب در مقابل آن دست‌ مي‌زنند. تنها با ريشه‌يابی دقيق پديده‌ها مي‌توان بدور از احساسات و عواطف، به شكلی عقلايی با هر پديده‌ای روبه‌رو شد.

آنان كه دوم خرداد را آبله مرغان انقلاب مي‌دانند، نمي‌خواهند بپذيرند كه در طول زندگی سياسي‌شان دچار اشتباهاتی شده‌اند و در نتيجه اراده‌ای در جامعه شكل گرفته كه به چيزی مغاير از خواست آنها، معطوف بوده است.

وی گفت: پديده‌ی دوم خرداد، معلول علتی در جامعه است. چرا كه نمي‌توان ملتی را به زور وادار به كاری كرد كه آن را نمي‌پسندند. در مقابل برخی به شكلی ضمنی از تحول دوم خرداد به عنوان يك پديده سطحی ياد مي‌كنند. اين نيز ناشی از نوعی مشكل روان شناسی ما يعنی عارضه‌ كمال طلبی است. چالش‌های بسيار سخت و نفس‌گيری در اين مسير وجود داشته كه تا حد به زندان افتادن، بروز گروههای فشار و ترور نيز به پيش رفته است.

اصلاحات به پايان نرسيده، حركت اصلاحی حركتی سخت است . اين حركت هر چه بيشتر به پيش مي‌رود، سخت‌تر ‌شده و با مشكلات بيشتری مواجه مي‌شود و از سرعت آن كاسته مي‌گردد. معاون سياسی دفتر رييس جمهور در بخش ديگری از اين گفت‌وگو اظهار داشت : برخی در داخل تحليل مي‌كنند كه جبهه‌ دوم خرداد رو به انحلال پيش خواهد رفت و سرنوشت جبهه‌ ملی را خواهد يافت. چنين چيزی ناشی از عدم تحليل دقيق و عميق از لايه‌های اجتماعی و ارتباط اين لايه‌ها با تحولات عرصه‌ی سياسی و نحوه‌ نمايندگی و ارتباط گروههای سياسی است. وی در خصوص نزديك شدن برخی گروهها با يكديگر نيز تصريح كرد: به عنوان يك قاعده‌ كلی بايد پذيرفت كه در جامعه‌ای كه در حال تمرين دموكراسی است (نظير ايران) نبايد انتظار داشت كه آرايش سياسی نيروها در سطح اجتماعی، ثابت بماند؛ بلكه بايد تغيير يابد. در غير اين صورت گروهها و تشكلها خود حذف خواهند شد. در حال حاضر نيز هيچ يك از گروههای سياسی نمايندگی علي‌السويه از همه‌ اقشار اجتماعی را ندارند و صرفا طيف خاصی از مردم را نمايندگی مي‌كنند. از آنجا كه تيپ‌های اجتماعی در جامعه‌ ايران سيالند، آرايش نيروها و دوری و نزديكي‌شان نسبت به يكديگر در زمانهای مختلف تغيير مي‌يابد. حسين واله در ادامه گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجويان ايران، در تشريح وضعيت منطقه و خطر حمله‌ به عراق، گفت: خطرناك بودن فضای منطقه از اين بابت نيست كه بعد از عراق ممكن است نوبت به ايران برسد. اگر آمريكا به عراق حمله كند تبعات بسيار متفاوتی برای برخی از كشورهای مستقل نظير ايران خواهد داشت و شرايط را دشوارتر خواهد كرد. مضاف بر اينكه عدم حمله آمريكا به عراق نيز به معنی مصونيت ايران نيست. واله گفت: مداخله و حمله‌ نظامی، سطح مباحث و معادلات منطقه‌ای را اساسا تغيير مي‌دهد و بحث‌های اقتصادی و سياسی را به حاشيه مي‌راند و بحث بود و نبود و امنيت مطرح مي‌شود. نيروی عمل كننده در چنين ميدانی زور و قدرت است. حداقل خسارت چنين فضايی آن است كه كشورهای منطقه سال‌ها از لحاظ اقتصادی به عقب رانده مي‌شوند و چندين سال از لحاظ توسعه‌ سياسی و توسعه‌ همه جانبه‌ در ابعاد مختلف عقب نگاه داشته مي‌شود. وی افزود: در فرآيند درگيري‌ها و جنگها منطقه، قطب‌بندي‌های جديد و دشمني‌های جديد به وجود مي‌آيد كه در نهايت موجب مي‌شود درآمدهای هزينه‌های ملی خرج تسهيلات و دفاع شود. واله خاطرنشان كرد: بخشی از دنيا تصور مي‌كنند كه در بحران‌های پيش رو در منطقه، ايران، يك نقطه‌ ثبات در منطقه‌ خاورميانه است. چون ايران، انقلاب را پشت سرگذاشته است و در حال تمرين دموكراسی قابل قبولی است و مشاركت ملی در ايران بسيار گسترده است. طبعا برخی ديگر هم خواهان از بين رفتن اين ثبات هستند.

وی با تاكيد بر اينكه داشتن سلاح اتمی امنيت‌زا نيست، گفت: سلاحهای اتمی، ترس از جنگ و بازدارندگی ناشی از ترس از جنگ را به بار مي‌آورد كه در عين حال نوعی ناامنی است. همچنانكه بخش اعظمی از هزينه‌هايی كه سبب متلاشی شدن شوروی شد، هزينه‌های مسابقه‌ی تسليحاتی بود كه موجب شده از بخشهای ديگر توسعه عقب بماند.