دكتر علی شكوري‌راد  در جلسه‌ علنی مجلس شورای اسلامی اعلام كرد: آنچه اتفاق افتاده است كاهش مشاركت مردم و ناكامی اصلاح طلبان در شهرهای بزرگ و در راهيابی به شوراهای اسلامی شهر است.
 ما مي‌پذيريم كه در انتخابات شكست خورده‌ايم و اولين وظيفه‌ خود را اين مي‌دانيم كه درسهای لازم را از اين شكست گرفته و آن را دستمايه‌ی رقابت‌های سياسی آينده‌ خويش نماييم.وی با اعلام اين مطلب كه مسيری كه ما برگزيده‌ايم، مسير اصلاحات و مردم سالاری است تاكيد كرد: مسير اصلاحات از پای صندوقهای رای مي‌گذرد و سرنوشت آن با رای مردم رقم مي‌خورد و نيازمند صبر و استقامت است. تا زمانی كه امكان برگزاری انتخابات آزاد و با حداقل شرايط فراهم باشد، گزينه‌ ما همين خواهد بود و از اين مسير خارج نخواهيم شد.
 شكست اخير، تنها راه ما را طولاني‌تر و دشوارتر كرده است و راه ديگری را پيش پای ما نمي‌گذارد. ما با احساس مسووليت در قبال سرنوشت نسل سوم انقلاب و نسل‌های بعد از آن و با آگاهی از اينكه گزينه‌های ديگر مي‌تواند برای آنها بسيار پرهزينه و حاصل آن كاملا مبهم باشد، هيچ مسير جايگزينی را قابل طرح نمي‌دانيم.به اعتقاد شكوری راد، همه‌ی آنها كه در رساندن مردم به چنين گفتمان و گزينه‌ای سهم داشتند، در تحميل اين شكست سهيم بودند و بايد بررسی كرد كه آرايی كه به صندوق‌های اخذ رای ريخته نشده است، به سبد چه كسی ريخته شده است.

 بخش بزرگی از مردم وقتی مشاهده كردند كه رای آنها نمي‌تواند منشاواگذاری قدرت به منتخبين آنها باشد و رای خود را بلااثر ديدند خسته شدند و عليرغم همه‌ دعوتهايی كه از جانب افراد و گروه‌های دلسوز و وفادار به اصلاحات صورت گرفت، حاضر نشدند بار ديگر پای صندوق‌های رای بيايند، حال از اين مردم خسته و دلسرد از اين پس چه انتظاری مي‌توان داشت؟
 بدون مشاركت مردم چه كسی و چگونه مي‌تواند فردای بهتری را برای آنها رقم بزند. آنان كه توسعه سياسی را به منزله‌ مشاركت مردم در سرنوشت خويش تخطئه مي‌كردند، و اصلاح طلبان را ناكارآمد جلوه مي‌دادند، آيا اكنون خواهند توانست در غياب مشاركت مردم، كارآمدی خود را عرضه كنند؟ مشكلات زندگی مردم را برطرف و در عين حال استقلال كشور را حفظ كنند؟
 فاطمه حقيقت‌جو نماينده‌ مردم تهران در مجلس گفت: انتخابات با توجه به مشاركت بسيار پايين مردم بي‌سابقه بوده است، و اين مساله شكست اصلاح‌طلبان نيست؛ بلكه شكستی برای همه است، و پيام تلخی كه دارد اين است كه اگر ما به مطالبات مردم توجه نكنيم، و از كنار اين مطالبات راحت بگذريم به ضرر نظام تمام مي‌شوند، و جای تاسف دارد كه در انتخابات گروه‌های محافظه‌كار داخلی با گروه‌های ضدانقلاب هم داستان شدند و هر دو تبليغ عدم شركت مردم در انتخابات را داشتند.وی ادامه داد: اگر بخواهيم به تحليل عدم مشاركت مردم بپردازيم، دلايل بسيار متفاوت است. اما مايوس شدن مردم نسبت به تاثير آراءشان در تعيين سرنوشت‌شان، عملكرد مخالفين اصلاحات و عملكرد شورای شهر، همه در اين مورد موثر بود. حال نكته‌ای كه بايد مورد توجه قرار گيرد، اين است كه وزن هر يك از اين عوامل چيست؟وزن عملكرد نامناسب شورای شهر تهران را كه عده‌ای آن را به عنوان يك عامل بسيار مهم ذكر مي‌كنند، بسيار پايين مي‌دانم.

رييس كميسيون اصل نود مجلس :

حسين انصاري‌راد  نماينده نيشابور در مجلس  در مورد انتخابات تهران گفت:. اين درس بسيار خوبی است كه ما بايد بياموزيم و بدانيم كه مردم با كسی عقد اخوت نبسته‌اند و مردم دنبال اصلاحات هستند، مطالبات مشخصی را دارند كه در انتخابات دوم خرداد آن را در صندوق‌ها توسط آراي‌شان ابراز كردند و در انتخابات بعدی هم آن‌ها را ابراز كردند و اين مطالبات به هيچ نسبتی كه قابل توجه باشد، برآورده نشده است و عذر و بهانه‌ای كه اصلاح‌طلبان داشته‌اند، در نظر مردم موجه و قابل توجيه و مقبول و پذيرفته نشده است. به هر حال وقتی تابع رأی مردم هستيم و حاكميت برآيند خواست رأی و اراده‌ مردم است، همه بايد در اين انديشه باشند كه بايد با مردم كنار آمد. اصلاح‌طلبان بايد تصميم قاطع بگيرند و در اين زمان باقی مانده از عمر مجلس ششم و رياست جمهوری به فكر پاسخگويی به مطالبات مردم باشند. اگر مي‌توانند به مطالبات مردم پاسخ دهند، در غير اين صورت تكليف خودشان را با مطالبات مردم روشن كنند.

حميدرضا جلايي‌پور، عضو دفتر سياسی جبهه مشاركت در گفت‌وگو با ايسنا گفت: حدود يك ميليون معترض در تهران كه در انتخابات قبلی شركت جدی داشته‌اند و اميدوار به تحقق برخی مسائل بوده‌اند، نااميد شده‌اند و ديگر در انتخابات شركت نكردند. متاسفانه، افراطيون و منافقين (سلطنت‌طلبهايی كه به دنبال ايجاد دموكراسی آمريكايی در ايرانند)، بيش از همه از اين قهر سياسی مردم خوشحال شده‌اند. تا جايی كه اين امر در رسانه‌هايشان نيز بازتاب يافته است. به اعتقاد جلايي‌پور، چنانچه اصلاح‌طلبان در اين انتخابات ائتلاف مي‌كردند، حتی با وجود خلاء حضور مردم، پيروز مي‌شدند. چرا كه هر يك به تنهايی حدود 40 - 50 هزار رای آوردند و در صورتی كه ائتلاف مي‌كردند مجموع اين آرا بيش از آرای محافظه‌كاران مي‌شد. به عبارت ديگر، پيروزی كانديداهای فعلی به آن علت بود كه مخالفين اصلاحات تنها يك ليست ارائه داده بودند و ليستشان را نيز تشكيلاتی توزيع كرده بودند، نه علنی و عمومی. وی افزود: چنانچه در اين شرايط خطرات جدی گرفته نشوند، دو جريان به سوء استفاده‌ خواهند پرداخت. يكی افراطيون محافظه‌كار كه به روند حذفی گذشته‌شان ادامه دهند و از طريق نتايج انتخابات بيش از پيش به سياستهای كشور ضربه بزنند، و ديگر افراطيون خارج از كشور كه به نيروهای خارجی اميد بسته‌اند. عضو دفتر سياسی جبهه مشاركت گفت: اگر بخواهيم اين واقعيت‌ها را به زبان تئوريك بيان كنيم درخواهيم يافت كه اين انتخابات نشانگر مقاومت منفی جامعه بوده است كه آشكارا به صورت قهر سياسی در انتخابات نمايان شده است. نكته‌ی ديگر آنكه انتخابات سال 76، شكاف عميق حكومت و مردم را نمايان كرد كه جنبش اصلاحی آن را پوشاند. پس از آن برای ادامه‌ فعاليت، در برابر جنبش اصلاحی مانع‌تراشی شد؛ همچنان كه رييس جمهور نتوانست به تحقق امور وعده داده‌اش بپردازد. او قول آزادی مخالفان را داد ولی حتی دوستانش را هم گرفتند. عضو شورای مركزی جبهه مشاركت با اشاره به اينكه اين انتخابات برای نيروی محذوف سياسی كه به همراه نيروهای ملی - مذهبی فهرست ستاد ياران را ارائه دادند نيز عبرت‌آموز بود، افزود: چنانچه آنها حداقل بين خودشان ائتلاف مي‌كردند، آرای آنها بيشتر مي‌شد. حال كه آنان توان ائتلاف بين خودشان را نداشتند، نبايد از ديگران انتظار معجزه داشته باشند.