يك دادگاه در كشور آرژانتين سرانجام حكم جلب چهار مقام ايرانی را به اتهام دست داشتن در انفجار مركز يهوديان در اين كشور را صادر كرد. اين مركز در سال 1994 در بوئنوس آيرس منفجر شد. دراين انفجار 85 نفر كشته شدند.

اين چهار مقام جمهوری اسلامی عبارتند ازعلی فلاحيان، وزير اطلاعات در زمان رياست جمهوری اكبر هاشمی رفسنجانی، علی اكبر پرورش وزير اسبق آموزش و پروش و از رهبران انجمن حجتيه، محسن ربانی وابسته فرهنگی جمهوری اسلامی در آرژانتين و يك ديپلمات ديگر ايرانی كه گفته ميشود پس از انفجار و درجريان خروج از آرژانتين به طرز مشكوكی دراختيار پليس محلی قرار گرفت و اطلاعات زيادی را دراختيار پليس اين كشور قرار داد و سپس به امريكا پناهنده شد. گفته می شود وی از قبل در جريان انفجار بوده و با سازمان های جاسوسی غرب نيز ارتباط داشته است.

احضار كاردار آرژانتين

در همين حال وزارت خارجه ايران روز يكشنبه 9 مارس، كاردار آرژانتين در تهران را احضار و نسبت به حكم صادر شده توسط قاضی آرژانتينی اعتراض كرد.

به گزارش ايرنا،علی آهنی، معاون وزير خارجه ايران گفت كه ايران برای روشن شدن ابهامات اين پرونده اعلام همكاری كرده ولی عدم واكنش آرژانتين نسبت به اين اعلام آمادگی حاكی از سياسی شدن روند دادگاه است.

گزارش سری گفته می شود كه قاضی دادگاه آرژانتينی حكم خود را بر اساس گزارش جديد اما منتشر نشده ای صادر كرده كه توسط سرويس های امنيتی آن كشور تهيه شده است.

در بخش هايی از گزارش سرويس های اطلاعاتی آرژانتين آمده است كه در روزهای پيش از بمب گذاری، ديپلمات های سفارت جمهوری اسلامی در بوينس آيرس به سفرهای غيرمعمول به خارج مبادرت ورزيده بودند. همچنين، طبق اين گزارش، سفارت ايران با مقامات دولت آن كشور در تهران و همچنين با افرادی در شهر سيوداد دل استه، واقع در مرز مشترك پاراگوئه با آرژانتين و برزيل، كه دارای يك جمعيت بزرگ عرب تبار است، تماس های متعدد تلفنی برقرار كرده بود.

در اين گزارش آمده است كه مواد منفجره ای كه در بمب گذاری به كار رفت از همين منطقه وارد آرژانتين شد.

همچنين، گفته شده است كه دستور انفجار مركز يهوديان را مقامات ايرانی و رهبران گروه حزب الله صادر كرده بودند.

دوباره خوانی يك خبر

نشريه راه توده در شماره 25 خود مقاله مورد بحث را  به تاريخ مهرماه 1373 منتشر كرده بود. نويسنده اين مقاله در باره حادثه آرژانتين می نويسد:

{ بخش دوم اين گفتار( سخنی با همه توده ايها) را با خبر قتل فجيع چند روحانی مسيحی در داخل كشور( كه بعدها معلوم شد سعيد امامی سازمانده آن بوده است) و جنجال پيرامون انفجار در مركز همياری يهوديان آرژانتين و اعلام حضور دست های پنهان انجمن حجتيه و از جمله "علی اكبر پرورش" در اين اقدام شروع می كنم. حادثه ای كه جنجال پيرامون آن اكنون – بهر دليل- فرو نشسته است، اما بنظر من، اين حادثه نمونه خوبی است برای بررسی دلائل و انگيزه های نيروهای ارتجاعی حاكم بر جمهوری اسلامی در ارتكاب اينگونه اقدامات...}