|
-
حزب كمونيست عراق در
طول سالهای حكومت صدام حسين و
اختناق رژيم او ممنوع بوده و
براثر سركوب تلفات زيادی داده
است. اكنون شما بعنوان اپوزيسيون
دارای چه وزن و اعتباری در
عراق هستيد؟
-
حزب ما يكی از
قديمی ترين و پر سابقه ترين
احزاب سياسی چپ و مترقی در
عراق است، كه در سال 1934 تاسيس شد.
می خواهم بگويم كه ما در عراق
ريشه داريم، تاريخ داريم و
توانسته ايم روشنفكران و
نيروهای مترقی از اقشار
مختلف كشور را همواره جذب كنيم.
ار ميان عرب ها، كردها، مسيحی
ها، مسلمانان. ما يگانه حزب
سراسری كشور هستيم، كه همه جا
حضور داريم و يقين داشته باشيد كه
بعد از سرنگونی صدام حسين نقش
مهمی در حيات كشورمان برعهده
خواهيم گرفت.
-
تهاجم خارجی مسلمان
منجر به نابودی رژيم صدام
خواهد شد. شما هم در باره آينده
بدون صدام صحبت می كنيد و
مرحله جديدی از حيات حزب
خودتان. به اين ترتيب با جمله
نظامی موافقيد؟
-
اين جنگ و تهاجم،
برخلاف آنچه ادعا می شود نه
برای مردم عراق دمكراسی به
همراه می آورد و نه حقوق بشر.
ما مطمئن هستيم كه اين جنگ موجب
نابودی مردم عراق می شود و
مشكلات زيستی فراوانی
برای مردم ما بوجود خواهد آورد.
بخاطر داشته باشيد كه اين تهاجم،
يك تهاجم امپرياليستی است و
هدف از آن تامين منافع دولت
امريكا. منافعی كه در تضاد
آشكار با منافع مردم عراق قرار
دارد. در عين حال، ما يقين داريم
كه مسائل عراق و سرنگونی رژيم
صدام بدون توسل به جنگ هم امكان
پذير است.
-
چگونه؟
-
قبل از هرچيز بايد توجه
محافل بين المللی را نسبت به
منفور بودن رژيم صدام حسين
درداخل كشور جلب كنيم، در حاليكه
شما شاهديد تمام تبليغاتی كه
امريكا می كند روی خطر وجود
سلاح جنگی درعراق است، كه
مسئله اصلی در عراق و برای
مردم كشور ما نيست. از نظر ما رژيم
صدام حسين نه مشروعيت قانونی
دارد و نه مشروعيت اخلاقی.
نكته مهم ديگر اينست كه هرگونه
جواب منفی به جنگ در محافل بين
المللی بايد با تائيد و حمايت
از اپوزيسيون مترقی كشورما
همراه باشد، درحاليكه شما شاهديد
در ميان كشورهای مخالف تهاجم
امريكا به عراق هم چنين سياستی
دنبال نمی شود. ما خواهان
كنفرانسی برای حل مسئله
عراق از طرف سازمان ملل هستيم.
كنفرانسی كه دمكراسی و
سيستم آينده عراق مسئله محوری
آن باشد.
-
چرا حزب شما بعنوان
اپوزيسيون در كنفرانس لندن شركت
نكرد؟
-
به اين دليل كه تصميمات
اين كنفرانس قبل از اينكه آغاز به
كار كند گرفته شده بود. در آن
كنفرانس بسياری از مسائل
اساسی، اصلا مطرح نشد. انچه
مطرح بود رسيدن به قدرت پس از
صدام حسين و تقسيم مقامات بود و
نه دورنمای سيستم حكومتی و
برنامه های اقتصادی و
اجتماعی برای آينده عراق.
برگزار كنندگان كنفرانس قصدشان
آن بود كه از نيروهای
اپوزيسيون به عنوان برگ برنده
برای مشروعيت بخشيدن به جنگ و
به سود خويش سوء استفاده كنند.
البته، ما به كمك نيروهای
مترقی عراق تصميم داريم
كنفرانسی به عنوان آلترناتيو
مترقی آينده عراق تشكيل دهيم و
توجه محافل بين المللی را نسبت
به آن جلب كنيم.
-
با چه نيروها و
احزابی می توانيد همكاری
كنيد؟
-
ما اصولا با همه نيروها
و احراب رابطه خوبی داريم،
حتی با كسانی كه در كنفرانس
لندن شركت كرده بودند. در ضمن
متذكر شوم كه ما با احزاب كرد هم
برای همكاری كوچكترين
مشكلی نداريم. به اين ترتيب،
ما با اكثر نيروها و احزاب
اپوزيسيون حاضريم برای يك
عراق دمكراتيك و فدراتيو مشتركا
مبارزه داشته باشيم.
-
اگر كشمكش های
كنونی به جنگ تبديل شود، حزب
كمونيست عراق چه رويه ای در
پيش خواهد گرفت؟
-
يك مسئله قطعی است و
آن اينكه ما در يك جبهه واحد
دركنار امريكا قرار نخواهيم
گرفت، اما درعين حال رژيم صدام هم
حمايت نمی كنيم و به حمايت از
آن بر نمی خيزيم. ما در عين حال
كه در منطقه حضور داريم، به
سياستی كه خود به درستی آن
معتقد هستيم عمل می كنيم.
|