|
همايش
« تحليل نتايج انتخابات دومين دوره
شورای اسلامی شهر تهران»
امروز
(يكشنبه) در تالار ابن خلدون
دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه
تهران برگزار شد.
در ابتدای مراسم كه به همت انجمن
اسلامی دانشجويان
دانشكده
علوم اجتماعی دانشگاه تهران و با
همكاری مركز مطالعات و تحقيقات
اجتماعی اين دانشگاه برگزار شد، دكتر
حسينی، رييس موسسه مطالعات و
تحقيقات اجتماعی دانشگاه
تهران طی سخنانی به عنوان
عمدهترين دلايل كنارهگيری
مردم
از
صحنه سياسی درانتخابات شوراها
گفت:
متاسفانه
يكی
از دلايل اين عدم حضور آن است كه
افراد حكومتی در 25 سال گذشته
محدود بوده و
هيچكدام
نسل جايگزينی نداشتهاند و
تقريبا مردم همه اين افراد را
آزمودهاند. از
طرفی
حكومت در تمام مناطق دچار خودسانسوری
از نوع گروه فكری شده است.
حسينی
به
ويژگیهای
گروه فكری اشاره و تاكيد كرد:
يكی از ويژگیها گروه فكری
اين است كه
هرگاه
هر يك از افراد، نظری مخالف نظر
گروه داشته باشد، از داخل گروه،
نيروی اجتماعی شديدی به
مخالفت با او برانگيخته میشود.
همچنين در گروه فكری، احساس
همبستگی
گروهی و رفاقت به بالاترين حد
خود میرسد و باعث میشود
نظرات افراد، مورد
قبول
همه افراد گروه قرار گيرد . خاصيت
سوم؛ به عنوان بارزترين خصوصيت
گروه فكري؛
وفادار
بودن افراد به سياستهای گروه
حتی در صورت شكست خوردن آن سياستهاست.
متاسفانه هر روز پس از دوم خرداد
فاصله رييسجمهور و مردم بيشتر شده
و اغلب رييسجمهور از پشت يك ديوار
شيشهای با مردم ديدار
و گفت و گو داشته است.
عدم
مطابقت وزرای خاتمی با سطح
انتظارات مردم، خويشاوندگرايی
و خودگرايی
در عزل و نصب مديران عالیرتبه،
از كارافتادگی حربه استفاده از
اسلحه ترساندن از رقيب و عدم
كارآيی حربه زندان و تفاوت قائل
شدن مردم، ميان دو پديده زندان رفتن
و عملكرد افراد از ديگر عوامل موثر
در عدم حضور مردم در انتخابات اخير است.
حسينی
در پايان عدم حمايت جنبش
دانشجويی ايران از انتخابات
شوراهای اسلامی را به عنوان
يكی ديگر از مولفههای
اصلی عدم مشاركت مردم برشمرد و
تاكيد كرد: متاسفانه
در حال حاضر جنبش دانشجويی و
جريانات سياسی فعال دانشجويی
به عنوان
شاخصترين
جبهه متحد با اصلاحطلبان و تنها
جريان مورد قبول مردم به دليل
فشارهای رقيب اصلاحطلبان و
فرصتطلبی برخی اصلاحطلبان
به جايی رسيده كه سعی دارد
بيشتر
منتقد
نظام باشد تا همراه آن.
مردم
نشان دادند كه هستند!
در
ادامه مراسم، دكتر
غلامعباس توسلی،
جامعهشناس،
با اشاره به تفسير مثبت نتايج
انتخابات اخير،
اين انتخابات را نشانهای از
زنده بودن مردم و حضور آنها در
صحنه دانست و تصريح
كرد: زمانی كه مردم احساس كنند
اثربخشی رای آنها بالا
نيست، در واقع با عدم مشاركت
خود، حضورشان را نشان میدهند.
در حقيقت عدم حضور
مردم يعنی من هستم و حضور
دارم
ولی رای نمیدهم تا شما
خود و راه خود را اصلاح كنيد.
توسلی
در پايان با
تاكيد
بر اينكه مردم خواستار انجام
اصلاحات به معنای واقعی آن
هستند، خاطرنشان
كرد:
متاسفانه ما قدر اصلاحات را
ندانستيم. آن را از مسير خارج كرديم
و نتوانستيم
از
آن به درستی بهرهبرداری
كنيم و مسلما اگر نتوانيم از اين
شوك (عدم مشاركت مردم
در
انتخابات) بهرهبرداری درست
انجام دهيم، مسلما ندای مردم را
درك نكردهايم و اين
مساله
میتواند جامعه ما را دگرگون
نمايد.
شكاف در درون حكومت
سيد مصطفی تاجزاده،
عضو شورای مركزی جبهه مشاركت
ايران اسلامی نيز در ادامه
مراسم، از 9 اسفند به عنوان يك پديده
غيرمتعارف و غيرمنتظره ياد كرد و با
تاكيد بر اينكه بايد به دنبال علت اصلی
اين پديده بود، افزود: از زمانی
كه ملت با صندوق رای، پارلمان و
انتخابات آشنا شد،
گفتمانی از سوی احزاب پذيرفته
شده بود كه تاكيد داشت به «ميزانی
كه انتخابات آزادتر
و عادلانهتر است، مشاركت مردم نيز
گستردهتر است و به ميزانی كه
انتخابات فرمايشی
میشود، مردم نيز مشاركت ندارند.»
وی
انتخابات 9 اسفند را يكی از
آزادترين
انتخابات كشور در 96 سال گذشته
برشمرد و تصريح كرد: در دوران گذشته
و قبل
از
پيروزی انقلاب، پس از اولين نيم
آزادی، مهمترين و اولين شعار
گروهها سياسی برگزاری
انتخابات آزاد بود؛ در حالی كه
در 9 اسفند اين اتفاق نيفتاد و اين
گفتمان
تغيير
كرد؛ يعنی ديگر آزاد بودن
مساوی با پرشور بودن انتخابات
نيست.
عضو
شورای مركزی جبهه مشاركت
ايران اسلامی با طرح اين پرسش كه
چند درصد از گروههای سياسی
كشور چنين اتفاقی را حدس میزدند،
خاطرنشان كرد: مسلما گروهها به
ميزانی كه ميزان
حضور
و مشاركت مردم را غيرمنتظرهتر
يافتند، فاصله آنها از مردم بيشتر
و به هر
ميزان
كه حضور و مشاركت مردم را عادی
يافتند، فاصله آنها با مردم نزديكتر
است.
تاجزاده افزود:
در حال حاضر جامعه به مرحلهای
رسيده كه میگويد آزادی
انتخاب برای مشاركت كافی نيست بلكه من بعد از انتخابات، قدرت
اعمال اراده خود را میخواهم؛ زيرا شركت در انتخابات، يك امر
عقلانی و دارای فوايد فراوان
ملی يا محلی اعم از مادی و
معنوی است.
وی در پايان سخنانش با
هشدار نسبت به اين مساله كه اگر در
مجموع اصلاحات با
ناكامی مواجه شود، ريزش آرا به
سمت محافظهكاران و يا حتی
اپوزوسيون قانونی نخواهد بود،
ابراز عقيده كرد: شكاف جامعه پس از 2
خرداد، از حالت افقی خارج و به حالت عمودی و به
شكاف درون حاكميت تبديل شده است.
بنابراين برای ارزيابی از
نتايج اين انتخابات بايد ديد آيا
اين شكاف در درون میتواند به
گونهای كه مشاركت
مردم را جلب نمايد
كارآمد شود يا نه؟
|