همزمان با تشكيل كنگره  رهبران گذشته "دفتر تحكيم وحدت" كه تحت نام " ادوار تحكيم" مجوز فعاليت حزبی و سياسی دارد، بحث پيرامون نشست فراگير دفتر تحكيم وحدت با شركت كليه انجمن های اسلامی دانشگاه ها آغاز شده است. اهميت اين نشست در پايان بخشيدن به انشعاب صورت گرفته در اين تشكل تحت دو نام "نشست شيراز" و "نشست علامه" است. كوشش می شود، از انشقاق بيشتر و توطئه متلاشی كردن دفتر تحكيم وحدت از سوی جبهه مخالف اصلاحات جلوگيری شود و با يك سياست واحد به سمت انتخابات شورا رفته شود. نمايندگان انجمن های اسلامی در گفتگو با خبرنگار ايسنا در اين زمينه نظرات زير را بيان داشته اند:

·                     دانشگاه علامه طباطبايی (ره): 2 حق رای در اتحاديه

- هادی كحال‌زاده، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علامه‌طباطبايی گفت:

« قطعا با برگزاری نشست و انتخاباتی كه همه‌ی انجمن‌های اسلامی عضو اتحاديه در آن شركت كنند، موافق هستيم. بعضی از انجمن‌های عضو دچار تخلفاتی شده‌اند، اما برای شكل‌گيری انتخابات فراگير كه مشروعيت و اساس مجموعه را شكل مي‌دهد، مشكل خاصی وجود ندارد؛ به شرط آن‌كه خود مجموعه‌ی عمومی تعيين‌كننده باشد و هيچ عامل خارجی اثرگذاری نداشته باشد. ما حاضريم اگر اختلاف و اتفاقی در گذشته پيش آمده كه لطماتی را به مجموعه زده است، آن‌ها را فراموش نكنيم، ولی همديگر را ببخشيم تا كل مجموعه با شركت در يك نشست، يك مجموعه‌ی فراگير را تشكيل دهند.

ما خواستار اين هستيم كه همه با هم بنشينند و خودشان بدون بيروني‌كردن مسائل، مردانه و صادقانه اختلافات را حل كنند؛ هيچ‌كدام از طرفين نبايد از موضع قدرت برخورد كنند.

انجمن اسلامی دانشگاه‌ها اگر بخواهند رايزنی و گفت‌وگو با ديگر انجمن‌ها را شروع كنند يا گرداننده‌ی نشست واحد باشند،‌ چون تابلوی يك فراكسيون را دارند، دانشگاه‌های ديگر حاضر نخواهند شد كه شركت كنند. از طرفی ديگر عوامل خارج از مجموعه نيز نمي‌توانند چنين كاری را انجام دهند، چون آن‌ها نه تنها نفعی نمي‌رسانند بلكه موجب بروز مشكل مي‌شوند. به نظر من دو طرف بايد تواضع داشته باشند، تا حدی كوتاه بيايند و يكی از دانشگاه‌ها را برای برگزاری مجمع عمومی انتخاب كنند؛ مثلا يك انجمن ناظر و يا انجمنی كه تابلوی فراكسيونی را نداشته باشد. دانشگاه علامه و دانشگاه شيراز هم كه به دليل اسمشان امكان برگزاری نشست را نخواهند داشت، به همين دليل ما اصراری برای اين كار نداريم. از طرفی، مجمع عمومی مطابق اساسنامه قابل برگزاری است و اگر كسی بخواهد صادقانه شركت كند مي‌تواند به اساسنامه استناد كند.

به نظرم طرح همين بحث كه ” راه حل اختلافات مجموعه چيست؟ “، مي‌تواند بسيار راهگشا باشد.»

·                     دانشگاه علم و صنعت ايران: 2 حق رای در اتحاديه

- آرش پهلوان‌نصير، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علم و صنعت ايران گفت:

« ما تنها در نشستی شركت خواهيم كرد كه تمام اعضای اتحاديه در آن حضور داشته باشند؛ بايد تمام طيف‌ها از مطالبات حداكثری خود دست بردارند و به مطالبات حداقلی رضايت دهند؛ اين لازمه‌ی تشكيل نشست فراگير است. اگر چنين حركتی شكل نگيرد به هيچ وجه برگزاری نشست با حضور تمام طيف‌ها امكان نخواهد داشت.

برای برگزاری نشست فراگير، مي‌توان با تفاهم و همكاری تمام طيف‌ها، برگزاركننده را انتخاب كرد، بدون اين‌كه بخواهيم بر روی حساسيت‌های كسی انگشت بگذاريم و يا پافشاری كنيم كه نشست را فلان طيف برگزار كند. بنابراين با تفاهم و بدون تنش‌زايی مي‌توان نشست فراگير را برگزار كرد. »

·                     دانشگاه فردوسی و علوم پزشكی مشهد: 2 حق رای در اتحاديه

(توضيح: با توجه به اختلاف درونی انجمن اسلامی دانشجويان اين دانشگاه و اعلام‌نشدن نظر هيات نظارت دانشگاه درباره‌ی انتخابات جديد در زمان انجام اين گفت‌وگوها، با دو نفر از اعضای شورای مركزی وقت از دو گرايش، گفت‌وگو انجام شد. البته در زمان ارسال اين خبر،هيات نظارت اين دانشگاه نظر نهايی خود را اعلام كرده است و امير پاكزاد مجددا به عضويت در شورای مركزی انتخاب شده است.)

- امير پاكزاد، عضو شورای مركزی دانشگاه فردوسی و علوم پزشكی مشهد گفت:

« جمع شدن تمام انجمن‌های اسلامی در يك نشست، حالت ايده‌آل اتحاديه است. از زمان تشكيل نشست شيراز قرار بود كه مجموعه دوباره به وحدت برسد اما متاسفانه اين‌چنين نشد. اكنون خوشبختانه زمزمه‌های مبنی بر يكپارچه‌شدن مجموعه مي‌شنويم. اگر تمام دانشگاه‌ها به اين نتيجه برسند، بهترين تصميم برای ادامه‌ی فعاليت اتحاديه است.

چون دو طيف با هم مرزهايی دارند، بنابراين و به طور مسلم برای نزديكی به هم دو طرف بايد يك‌سری از خواسته‌های حداكثری و مطلق را كنار بگذارند و بر روی نقاط اشتراك پافشاری كنند؛ چون انگشت گذاشتن روی نقاط افتراق باعث ادامه‌ی اين درگيري‌ها مي‌شود. نقاط مشترك دو طيف به اندازه‌ای هست كه طرفين بتوانند همديگر را تحمل كنند. لذا بايد نقاط اشتراك را پيدا كنند، به خواست هم احترام بگذارند و وزن همديگر در مجموعه را نيز بپذيرند تا در يك نشست واحد، يك شورای مركزی تشكيل دهند.»

- مهدی مصدق، عضوی شورای مركزی دانشگاه فردوسی و علوم‌پزشكی مشهد نيز گفت:

« اگر نشستی برگزار شود كه همه‌ی انجمن‌های عضو اتحاديه در آن شركت كنند، بسيار مطلوب است. به نظر من تمام فراكسيون‌های داخل اتحاديه بايد بر اساس وزن خود سهم‌خواهی كنند؛ نه گروه اقليت ناديده گرفته شود و نه حق اكثريت ضايع شود. هم‌چنين در نشست انتخاباتی بايد فضای سالمی برقرار باشد و اجازه دهند كه خود انجمن‌ها رای دهند تا هر گروهی به اندازه‌ی وزن واقعی خود در مجموعه سهم بگيرد. »

·                     دانشگاه گيلان: 2 حق رای در اتحاديه

- سعيد قائدی، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه گيلان گفت:

« مجموعه‌ی علل و عواملی كه سبب ايجاد وضعيت كنونی اتحاديه شده، متاثر از فضای حاكم بر معادلات سياسی كشور و رخدادهايی است كه به صورت زنجيروار اتفاق مي‌افتد. انجمن‌های اسلامی بايد توجه كنند كه استقلال يك مولفه‌ی اساسی در جنبش دانشجويی است.تعامل و رابطه با گروه‌های سياسی بايد به‌گونه‌ای باشد كه بر جريان‌ها و فضای سياسی كشور موثر باشد و نه متاثر از آن.

اگر مرامنامه و اساسنامه به عنوان ميثاق اشترك تمامی انجمن‌های اسلامی مد نظر قرار گيرد، در صورت اختلاف سليقه و تكثر در آرا كه مولفه‌های تقويت‌كننده‌ی هر مجموعه‌ای است، مي‌تواند سبب استحكام مجموعه شود. اگر كسانی اساسنامه را متناسب با شرايط امروز نمي‌دانند نبايد به آن پشت كنند و خود را به رعايت آن ملزم ندانند؛‌ چون اساسا شرط ورود به انجمن‌های اسلامی و شورای عمومی تحكيم، پذيرش مرامنامه و اساسنامه‌ی مجموعه است. تنها مرجع تغييرات اساسنامه‌ای و اصلاح‌ ساختار مجموعه، شورای عمومی است كه ما نيز معتقديم برای پيش‌گيری از وقوع چنين حوادثی، اين تغييرات بايد مدنظر قرار گيرد.

وجود دو شورای مركزی موازی نمي‌تواند مدت زيادی به طول بينجامد و كسانی كه حيات دفتر تحكيم وحدت را در دستور كار خويش قرار داده‌اند بايد شرايط را فراهم كنند كه در اولين فرصت، معضل كنونی به صورت قانونی و داخلی حل شود. از انشقاق در اتحاديه فقط كسانی استفاده مي‌كنند كه تمام اين سال‌ها از انتقادات و اعتراضات تحكيم بركنار نبوده‌اند و يا خواسته‌ها و مطامع جناحی خويش را مي‌خواهند از طريق تحيكم به دست بياورند. كوتاه كردن دست اين گروه‌ها و بازگشت به گذشته‌ی درخشان اتحاديه با كنار گذاشتن اختلافات بي‌اساس و بي‌مبنا و تن دادن به مرامنامه و اساسنامه‌ی كنونی اتحاديه به دست مي‌آيد.

ما نيز به دنبال راهكاری هستيم تا بتوانيم شرايطی را فراهم كنيم تا همه‌ی اعضا بتوانند در فرصتی مناسب انتخابات شورای مركزی را برگزار كنند. هيات مركزی فقط مي‌تواند به فراهم شدن شرايط كمك كند؛ از هرگونه دخالت و تصميم‌گيری بايد برحذر باشد و حل مساله را به خود دانشجويان واگذارد. وقتی انجمن‌ها مي‌پذيرند كه دور هم جمع شوند تا انتخابات شورای مركزی صورت بگيرد قطعا قبل از آن پذيرفته‌اند كه حتما اين‌گونه نيست كه "ما برحقيم و بقيه برحق نيستند. »

·                     دانشگاه ايلام: يك حق رای در اتحاديه

- مجيد بگ‌نظری، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه ايلام گفت:

« اگر همه‌ی طيف‌ها و انجمن‌ها در يك نشست حاضر شوند، حرف خود را بزنند و با هم كنار بيايند، ما بسيار استقبال مي‌كنيم و با اين‌كه طيف اقليت و اكثريت در اتحاديه تشكيل شود، مخالفيم. اگر شعار شايسته‌سالاری و دموكراسی مي‌دهيم بايد به حقوق اقليت هم احترام بگذاريم. البته به شرطی كه طيف اقليت هم از چارچوب قانون تشكيلاتی اتحاديه خارج نشود.

بالاخره تمام طيف‌ها ابتدا بايد جلسه‌ی اوليه‌ای داشته باشند و زمينه‌ی برگزاری نشست واحد را بررسی كنند. به نظرم شورای مركزی دو طرف هرچه سريع‌تر با هم بنشينند و زمينه‌ی چنين نشستی را فراهم كنند و در نشست واحد تصميم‌گيری شود كه چگونه در كنار هم باشند. »

·                     دانشگاه بين‌المللی امام خمينی (ره) قزوين: يك حق رای در اتحاديه

- محمدعلی رامين‌نيا، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه بين‌المللی امام خمينی (ره) قزوين گفت:

« ما از وضعيت فعلی كه جنبش دانشجويی دچار آن شده نگرانيم و با به وجود آمدن اتحاد در مجموعه موافق هستيم. ما مي‌خواهيم كه تمام انجمن‌های اسلامی عضو اتحاديه يك نشست سراسری تشكيل دهند و احزاب و گروه‌های سياسی دخالت نكنند تا بين اتحاديه وفاق به وجود بيايد.

دفتر تحكيم وحدت كه به نوعی نماينده‌ی جنبش دانشجويی بود با اختلافات اخير، خسارت‌ها زيادی ديد. گروه‌ها و احزاب با دخالت‌هايی در دفتر تحكيم و حدت كه در دل مردم نفوذ داشت، انشقاق به وجود آوردند و اين كار به جنبش دانشجويی ضربه زد.

به نظر من طرفين اگر حتی در 20 درصد از مطالباتشان اشتراك دارند، آن را تقويت كنند و حول محور اساسنامه يك نشست سراسری تشكيل دهند، فارغ از اين‌كه چه طيف و گروهی انتخاب شود؛ تا مجموعه از حالت انشقاق بيرون بيايد و به حالت اوليه برگردد. به اين نكته هم بايد توجه شود كه برای رسيدن به وفاق، هر گروه و فراكسيونی بايد در شورای مركزی نماينده داشته باشد. »

·                     دانشكده‌ی پست و مخابرات: يك حق رای در اتحاديه

- ناصر فلاح، مسول واحد سياسی انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه پست و مخابرات گفت:‌

« اگر امكان داشته باشد مجموعه‌ای كه دچار انشقاق شده را دوباره سر و سامان بدهند،‌ امر ميمونی است و بايد از آن استقبال كرد. اين انشقاق حاصل دخالت افرادی است كه از خارج مجموعه مي‌خواستند دفتر تحكيم وحدتی شكل بگيرد كه مطابق ميل آن‌ها عمل كند.

شورای مركزی دو طرف بايد با هم بنشينند و به يك نتيجه‌ی مطلوب برسند. مطمئنا برای اين‌كه بتوانيم در كنار هم و با هم باشيم، بايد از خواسته‌های حداكثری خود كم كنيم و به نوعی توافق نسبی برسيم زيرا برای حفظ و بقای تحكيم، پايبندی به توافقات ضروری است.

همه‌ی طرف‌ها و مجموعه بايد متناسب با مقبوليت خود در بدنه، خواهان سهم باشند. مطمئنا زياده‌خواهی مانع رسيدن به توافق مي‌شود.

به نظرم، شورای مركزی دو طرف بايد بدون دخالت افراد خارج از اتحاديه با هم گفت‌وگو كنند و بر روی مشتركات به توافق برسند تا مجموعه‌ای به وجود بيايد كه نماينده‌ی جنبش دانشجويی در سطح كشور باشد. »

·                     دانشگاه شهركرد: يك حق رای در اتحاديه

- امين براتيان، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه شهركرد گفت:

« بعد از نشست علامه به دنبال برگزاركردن نشست فراگير بوديم و مسلما اكنون نيز با آن موافقيم، ولی مهم، راهكار برگزاری و برگزاركننده است. اگر چنين نشستی بخواهد با دخالت نيروهای خارج از تحكيم و خارج از دانشگاه برگزار شود، آن را برنمي‌تابيم، اما از برگزاری نشست سراسری از سوی بچه‌های تحكيم استقبال مي‌كنيم.

به نظرم بدنه‌ی تحكيم مي‌تواند با گفت‌وگو، دور هم جمع شوند. برای رسيدن به هدف برگزاری نشست واحد، بايد به شرايط قبل از نشست‌های شيراز و علامه برگشت. مسلما نشست واحد نبايد به اسم طيف شيراز يا طيف علامه باشد و هيچ‌كدام از شورای مركزی دو طرف نمي‌توانند برگزاركننده‌ی نشست واحد باشند؛ چون اين كار، رسميت بخشيدن به طيف ميزبان است. بنابراين راهكار اجرايی آن بايد به قبل از اين دو نشست برگردد. »

·                     دانشگاه شهيد رجايی: يك حق رای در اتحاديه

- احسان صفايي‌مقدم، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه شهيد رجايی گفت:‌

« نه تنها از اين‌كه همه‌ی بچه‌ها به دور جمع شوند و با هم صحبت كنند، استقبال مي‌كنيم، بلكه تشكيل چنين جلسه‌ای را لازم مي‌دانيم و بايد بپذيريم كه در آن شركت كنيم. بايد به ديدگاه‌های همديگر احترام بگذاريم و بپذيريم كه مي‌توانيم با هم اختلاف نظر داشته باشيم.

اگر چنين جلسه‌ای برگزار شود، خود به خود خواسته‌های حداكثری خودمان را مطرح نمي‌كنيم، بلكه متناسب با موقعيت و وزن خود صحبت خواهيم كرد و فكر مي‌كنم مي‌توان به توافق و وفاقی در اين زمينه رسيد. من اميدوارم كه نشست سراسری برگزار شود؛ در آن صورت ما خواسته‌های حداكثری مطرح نخواهيم كرد، دوستان طيف شيراز هم بپذيرند كه خواسته‌های خود را به صورت حداكثری مطرح نكنند. »

·                     دانشكده‌ی صنعت آب و برق شهيد عباسپور: يك حق رای در اتحاديه

- محمدعلی توكلی، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه شهيد عباسپور گفت:

« برگزاری نشست فراگير خوب است اما به شرطی كه هيچ كدام از گروه‌ها، چه آن‌هايی كه در نشست علامه يا در نشست شيراز شركت كرده‌اند و يا اصلا در هيچ‌كدام نبوده‌اند، پشت پرده، سهم‌خواهی نكنند؛ بلكه به صورت دموكراتيك در يك نشست شركت كنند و به رای انجمن‌های عضو اتحاديه تن بدهند، نه اين‌كه گروهی بگويد به شرط فلان قدر از شورای مركزی شركت مي‌كنم.

به نظر من، يكی از دلايل بروز اختلافات، تاكيد بر مواضع حداكثری طرفين بود. بالاخره بدنه بايد يكی شود، همگی بايد از مواضع حداكثری خود كوتاه بيايند، به سمت هم حركت كنند و بر اساس وزن خودشان در مجموعه سهم داشته باشند. »

·                     دانشگاه صنعتی شاهرود: يك حق رای در اتحاديه

- مجتبی سرلك، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه شاهرود گفت:

« با برگزاری نشست فراگير موافقم. به نظرم اگر انجمن‌های اسلامی عضو اتحاديه در كنار هم باشند و اختلافات را برطرف كنند، عملكردشان بسيار تاثيرگذارتر است تا اين‌كه حالت اصطكاكی داشته باشند و نيروهای همديگر را خنثی كنند. تنها راه‌حل اين است كه همگی يك‌سری از كدورت‌های گذشته و مسائل شخصی را كنار بگذارند؛ ولو به واسطه‌ی حضور من در اين جمع، همه‌ی سلايق من هم اجرا نشود، ارزش دارد كه طرفين، اختلاف را كنار بگذارند تا از اثرات مثبت آن استفاده كنند.

به هر حال، اكثريتی كه روی كار خواهند آمد، اهداف خود را بايد بيان كند و ما هم با توجه به اهداف آن‌ها در جلسات اتحاديه شركت خواهيم كرد، ولی لازم است كه اگر در اقليت قرار بگيريم، اكثريت اهداف خود را به صورت شفاف بيان كند تا جای اعتراض و انتقاد به آن وجود داشته باشد و از طرفی جايگاه و حقوق اقليت هم بايد در نظر گرفته شود.»

·                     دانشگاه علوم‌پزشكی شهركرد: يك حق رای در اتحاديه

- رامين حبيبی، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علوم پزشكی شهركرد گفت:

« اگر تشكيل نشست سراسری، تصميم مجموعه‌ی انجمن‌های اسلامی عضو اتحاديه باشد، پذيرفته است، اما اگر راهكاری از خارج مجموعه باشد، باعث تضعيف موضع مجموعه مي‌شود. انجمن ما به عنوان يكی از اعضای اتحاديه با تشكيل نشست سراسری موافق است. چنين نشستی بايد با توافق همديگر و پذيرش نتيجه‌ای كه پيش مي‌آيد تشكيل شود.

من روند يك سال گذشته را قبول ندارم؛ چون هدف عده‌ای از بيرون مجموعه اين بود كه تحكيم را چندشاخه كنند اما اكنون تمام انجمن‌های اسلامی تمايل دارند كه تحكيم دوباره يكپارچه شود و همه در كنار هم باشند. برای اين كار، همگی بايد از خواسته‌های حداكثری خود كوتاه بيايند ولی همه بايد شيوه‌های دموكراتيك را بپذيرند. »

·                     داشگاه علوم‌پزشكی كاشان: يك حق رای در اتحاديه

- سعيد مدنی، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علوم‌پزشكی كاشان گفت:

« اگر تعاون و همبستگی كه قبلا بين نيروهای دانشجو وجود داشت، دوباره ايجاد شود، خيلی بهتر و منسجم‌تر مي‌توانيم به سمت اهدافمان كه پيشرفت جامعه است، حركت كنيم. بنابراين اگر نشست سراسری شكل بگيرد و توافق شود تا تمام گروه‌هايی كه توسط عوامل بي‌ربط و بي‌خود از هم جدا شده‌اند، دوباره به دور هم جمع شوند، بسيار خوب است و كاملا با آن موافقيم.

معتقدم كه هر كاری هزينه دارد، فقط بايد بررسی كرد كه آيا هزينه‌ها در نهايت به نفع ماست يا خير . در مورد مجموعه، يك سری از افراد بايد از يك سری از مواضع خود كوتاه بيايند تا شايد با گروه مقابل همبستگی ايجاد كنند. اگر اين هزينه را بپذيريم، فرآيند همبستگی ايجاد مي‌شود كه مثبت خواهد بود. بر هم خوردن يكپارچگی و دعواهای گروهی، باعث بازماندن از پيشرفت شد و دست‌هايی كه قبلا بسيار دوستانه در كنار هم كار مي‌كردند، از هم جدا شدند؛ با ادامه‌ی اين روند، هدف نهايی همگی، تحت تاثير اهداف كوچك قرار مي‌گيرد و به تدريج از هدف اصلی دور خواهيم شد. »

·                     دانشگاه علوم‌پزشكی ياسوج: يك حق رای در اتحاديه

- عبدالكريم خرمی، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علوم‌پزشكی ياسوج گفت:

« با برگزاری نشست سراسری موافق هستيم اما بايد تكليف انجمن‌های موازی مشخص شود و يكی از آن‌ها توسط هيات نظارت دانشگاه‌ها تاييد شود. اين طبيعی است كه طرفين بايد به تفاهم برسند اما بايد از دانشگاه‌ها شروع شود؛‌ چون مجموعه‌ی اتحاديه از پايين به بالا شكل مي‌گيرد.

از طرفی اين‌كه عده‌ای بگويند چون ما اكثريت هستيم، پس نمي‌خواهيم در انتخابات شركت كنيم، حرف حساب نيست. اولا اگر اكثريت باشند باز هم مي‌مانند و از طرف ديگر بايد حق اقليت را نيز در نظر بگيرند. »

·                     دانشگاه لرستان: يك رای در اتحاديه

- مسعود منصوری، دبير انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه لرستان گفت:

« با نشست سراسری موافقم، به شرطی كه در آن نشست، انتخابات سالمی برگزار شود و بدنه‌ی دانشجويی، شورای مركزی را انتخاب كند.

هر دو طيف بايد يك سری از توقعات خود را كم كنند. به هر حال اقليت تصور مي‌كند كه در شورای مركزی نماينده‌ای نخواهد داشت. اگر همه‌ی فراكسيون‌ها به يك انتخابات سالم تن بدهند، به راحتی مي‌توان نشستی را با حضور همه‌ی اعضای اتحاديه تشكيل داد.

اگر در يك شورای مركزی فراكسيون‌های مختلف نماينده نداشته باشند، رشد و توسعه‌ی كافی نخواهند داشت، لذا اكثريت و اقليت به اندازه‌ی خود بايد در شورای مركزی حضور داشته باشند. به نظرم شورای مركزی طيف شيراز و دو فراكسيون طيف علامه، اگر بخواهند،