برگزاری دومين انتخابات شوراهای شهر و روستا در دستور كار وزارت كشور جمهوری اسلامی قرار گرفته است. اين درحالی است كه انحلال شورای شهر تهران، از سوی جبهه استبداد و ارتجاع به ضربه ای برای بی اعتبار ساختن شوراها تبديل شده است. از سوی ديگر، در دوران اخير به اميد مردم به امكان تحميل عقب نشينی به اين جبهه و برقراری حاكميت مردم بر سرنوشت خويش از طريق شركت در انتخابات ضربات مهلكی خورده است. اين نا اميدی همزمان شده است با رشد اميد به فشارهای بيرونی بر حاكميت. اين در شرايطی است كه نه تنها امريكا تمايل و خواست خويش برای حضور همه جانبه در ايران را پنهان نمی كند، بلكه  مطبوعات اين كشور، بی پروا به  طرح حمله نظامی به ايران و يا تقسيم ايران اشاره ميكنند.  در اين ميان سقوط كاهش دم افزون اميد مردم به داخل و جلب اميد آنها به خارج از كشور بهترين فرصت ها را برای اين دخالت فراهم ساخته است. كشورهای عربی منطقه نيز ايران را، تحت تاثير سياست های ماجراجويانه، ناصادقانه و دوگانه حاكميت جمهوری اسلامی از محاسبات ديپلماتيك كنونی منطقه بر سر آينده عراق كنار گذاشته اند و انزوای پيش آمده شرايط را برای سياست های امريكا مطلوب تر ساخته است.

به اين ترتيب و با توجه به اينكه دورنمای شركت مردم در انتخابات مجلس و رياست جمهوری آينده و سقوط اعتبار و مشروعيت مجموع حاكميت در انتخابات شوراها به نمايش در می آيد، اين انتخابات و بويژه ميزان شركت مردم در آن اهميتی چند جانبه يافته است. تا آنجا كه ما اطلاع داريم و بموجب گزارش هائی كه دريافت داشته ايم، يگانه راه برای حضور مردم در پای صندوق های رای در انتخابات شوراها، حضور چهره های ملی، دگرانديش و ملی مذهبی  خوش نام و مورد قبول مردم شانه به شانه صادق ترين نيروهای طرفدار اصلاحات بنيادين در حاكميت بعنوان نامزدهای انتخاباتی در اين انتخابات است. اينكه حاكميت ظرفيت پذيرش چنين حضوری را دارد يا نه و يا چنين رويدادی را می توان به جبهه ضد اصلاحات تحميل كرد يا خير، بيش از هر چيز به توازن نيروهای داخلی و واقعيات بيرونی و خارج از اراده حاكميت بستگی دارد. بايد كوشيد اين پذيرش و جلب حضور گسترده مردم در انتخابات شوراها را بعنوان يك وظيفه ملی و در چارچوب دفاع از استقلال ملی كشور ممكن ساخت و اين ممكن نيست، مگر در ابتدا پذيرش اين واقعيات و سپس بيان صريح و بی پرده آن!

با اين هدف و عزم ملی، پيش بسوی برگزاری يك انتخابات مردمی برای شوراها و تبديل آن به نمونه‌ای برای دو انتخابات مجلس و رياست جمهوری آينده!