|
ارگان
مركزی حزب كمونيست امريكا می
نويسد:
"حزب كمونيست عراق در حاليكه به
مبارزه درجهت رسيدن به
آلترناتيوی دمكراتيك در مقابل
رژيم سركوبگر صدام حسين ادامه می
دهد، با مشكل ديگری كه مبارزه
عليه حمله نظامی امريكا به عراق
است نيز روبرو می باشد.
حزب
كمونيست عراق ادعاهای واهی
دولت بوش، مبنی بر اينكه جنگ با
هدف "تغيير رژيم" در عراق به
سود مردم اين كشور می باشد را رد
كرده است. حزب كمونيست در عين حال
معتقد است كه تغييرات دمكراتيك
بايد از سوی مردم عراق و نه از
طرف دولت بوش آغاز و رهبری شود.
مقاله
ای كه در زير می خوانيد گزيده
ای است از اين اطلاعيه كه در 16
ژانويه در روزنامه مورنينگ استار
چاپ لندن منتشر شده است.
كمونيست
های عراقی اخطار كرده اند كه
اپوزيسيون عراق نبايد به "جنگ
امريكائی، حمله امريكائی و
آزادی امريكائی” دل ببندند.
حزب
در مقابل حمايت از عمليات آزاد
سازی عراق و طرح های امريكا در
اين زمينه، خواستار برابری و
احترام متقابل در راستای منافع
مردم عراق شده است.
حميد
مجيد موسی دبيركل كميته مركزی
حزب كمونيست عراق با امتناع از شركت
در كنفرانس لندن اظهار داشت كه طريق
صحيح درجهت تشكيل چنين كنفرانسی
مشورت با نيروهای ميهن دوست
مخالف رژيم عراق و بدون دخالت و يا
حمايت از سوی هر كشور خارجی
امكانپذير می باشد.
وی
اضافه كر:" هدف ما همواره
رهائی از شر ديكتاتوری و
بنياد نهادن يك آلترناتيو دمكراتيك
بوده است كه در بر گيرنده خواست ها و
منافع مردم در كشور يكپارچه و
دمكراتيك عراق باشد و در آن مسئله
ملی كردها در چارچوب سيستمی
فدرال حل و فصل گردد."
به
همين دليل حزب كمونيست عراق
ابهامات موجود در اين رابطه را در
كنفرانس لندن مهم تلقی می كند.
به عقيده اين حزب، كنفرانس لندن
بايد موضع خود را در قبلا جنگ روشن
سازد. حزب كمونيست معتقد است كه
واگذاری منابع نفتی متعلق به
مردم عراق به امپرياليستهای
خارجی وتائيد آن از سوی
نيروهای "اپوزيسيون"
طرفدار امريكا، اتحاد ميهن دوستان
مخالف رژيم عراق را با دشواری
روبرو می سازد.
بطور
سنتی يك حزب مردمی مثل حزب
كمونيست عراق كه حمايت گسترده ای
را در داخل كشور با خود دارد، در
شرايط سختی كار می كند.
اين
حزب دهه های متوالی ضربات
سهمگينی را از سوی ماشين
سركوبگر صدام حسين تحمل كرده است.
با اينهمه حزب كمونيست عراق همچنان
بعنوان يك مخالف عمده دخالت
كشورهای خارجی در امور كشور
بكار خود ادامه داده است.
نيروهای اين حزب در شرايط بشدت
مخفی در داخل عراق فعاليت می
كنند و حضور موثری و قدرتمند در
مناطق عمده كردنشين شمال عراق كه
خارج از دسترس و كنترل رژيم عراق
می باشد از خود نشان داده اند.
درحال حاضر نيز يكی از وزرای
دولت محلی كه از سوی حزب
دمكرات كردستان عراق به رهبری
بارزانی رهبری می شود از
اعضای حزب كمونيست عراق است.
واقعيت اين است كه كمونيستهای
كردستان خود مختار نقش مهم و
كليدی در كاهش رقابت ميان دو حزب
ناسيوناليست كرد به نام های حزب
دمكرات كردستان واتحاديه ميهنی
كردستان به رهبری جلال
طالبانی داشته اند.
كمونيست
های تبعيدی در لندن منبع موثق
و مهمی در كسب اطلاعات دقيق و
درست از داخل كشور بشمار می آيند.
حزب كمونيست عراق بخاطر در دست
داشتن اطلاعات مهم از داخل كشور، در
ميان نيروهای نظامی
وامنيتی و نيز از جانب
گروههای اپوزيسيون از اعتبار
خاصی برخوردار است.
"سلام
علی” عضو كميته مركزی حزب
كمونيست عراق با استقبال از
كنفرانس يازدهم ژانويه كه
ائتلافی بود برای متوقف كردن
جنگ گفته است:" خواست مردم عراق
برای تغييرات و رسيدن به
دمكراسی را نمی توان به دولت
های ايالات متحده و بريتانيا
واگذار كرد. شكی وجود ندارد كه
ادامه حكومت صدام حسين در عراق
منافع استراتژيك امريكا را در
منطقه تامين می كند. در طول
دوازده سالی كه از جنگ خليج فارس
می گذرد، ايالات متحده و
بريتانيا تلاش كردند تا رژيم عراق
را در عرصه خارجی هرچه بيشتر
ضعيف نگاه دارند و در داخل آن را در
ارتباط با مردم و نيروهای مخالف
تقويت كنند. دليل اتخاذ اين سياست
اين است كه اين دو كشور از بيان
خواستهای دمكراتيك مردم عراق
وحشت دارند. لغو تحريم های
اقتصادی به مردم ما كمك می كند
و آنها را قادر می سازد تا بطور
موثرتر با رژيم ديكتاتوری
مبارزه كنند."
كمونيستهای
عراق خوشبين به نظر می آيند، اما
آنها واقع گرا هستند. به عقيده آنان
جنگ اجتناب ناپذير نيست. اين جنگ را
می توان و بايد متوقف كرد. حزب
كمونيست عراق معتقد است كه
چارچوبی برای
ايجاد دمكراسی و رعايت حقوق بشر
در عراق وجود دارد كه از لحاظ بين
المللی در مورد آن توفق وجود
دارد.
يكی
از موارد موجود در اين چارچوب حل
مسئله ملی كردستان درحكومتی
فدرال می باشد. اين راه حل در
قطعنامه 688 شورای امنيت كه در
آوريل 1991 به تصويب رسيد و وضعيت
حقوق بشر را در عراق شامل می شود
ذكر گرديده است.
در
حال حاضر كمونيست های عراق از
اين بيم دارند كه رژيم صدام حسين در
صورتی كه حيات خود را پايان
يافته تلقی كند، ماشين نظامی
اش را به طرف مردم، بخصوص در مناطق
كردنشين به كار اندازد. آنان همچنين
معتقدند كه فقدان و يا ضعف مبارزه
عليه جنگ ممكن است تاثير مستقيم
روی تلاش هايی بگذارد كه در
راه دستيبای مردم عراق به
دمكراسی و حقوق بشر به خرج داده
می شود. تجربه به آنها آموخته است
كه نه تنها نمی توانند به
نيروهای خارجی اعتماد كنند،
بلكه كسانی كه تلاش می كنند تا
تغييراتی در عراق بوجود آورند،
خودشان در اين مورد تصميم گيری
می كنند. جنگ و دخالت نظامی از
خارج تنها می تواند جنگ و
ويرانی بيشتر به بار آورد، نه
اينكه آلترناتيو واقعا دمكراتيك با
خود داشته باشد. رهائی از شر
ديكتاتوری وظيفه مردم عراق و
نيروهای دمكراتيكی است كه از
حمايت و همبستگی بين المللی
برخودار باشند.
( منتشر شده در
هفته نامه "دنيای مردم"
ارگان حزب كمونيست امريكا)
|
