|
روزنامه
هرالد تريبيون،
درباره اين كه اين
جنگ يك جنگ منصفانه يا استراتژی
ژئوپوليتيكی است؟ نوشت: « اصول
اوليه اين است كه جنگ بايد يك دليل
بزرگ و مهم داشته باشد و به عنوان آخرين
گزينه انتخاب شود؛ بنابراين در
صورتی كه همه راههای صلحآميز
طی شده باشد، جنگ ميتواند
به جای ضرر رساندن، مفيد واقع
شود. از
سوی ديگر اين هدف حقيقی بايد
وجود داشته باشد كه كشور آغاز كننده
جنگ، جنگ را
راه حلی برای رسيدن به منافع
سياسی يا مادی نداند.
به
رغم مدارك كالين پاول، وزير امور
خارجه آمريكا، نه تنها دولتها
بلكه بسياری
از مردم غرب و هم چنين مردم
خاورميانه، اصول مذكور را هدف
غايی اين جنگ ميدانند. اكنون
مردم به آمريكا، كشوری با 280
ميليون جمعيت، اقتصادی پر قدرت و نيروهای
نظامی عظيم چشم دوختهاند كه
عزمش را برای يك جنگ با فناوری
بالا با كشوری با جمعيت 23 ميليون
نفر جزم كرده است؛ كه تاكنون در اثر
تحريمهای مداوم سازمان ملل به كشوری ضعيف
تبديل شده است.
اين
روزنامه نوشته است: «اگر پاول روز
چهارشنبه مردم را قانع كرده بود كه
عراق تهديدی جدی برای
بشريت به حساب ميآيد، شايد
اعضای شورای امنيت با حمله به اين كشور موافقت
كرده بودند. پاول
با استناد به مدارك، رژيم بغداد را
رژيمی بيرحم و نيرنگ باز
قلمداد كرد؛ اما عده كمی
به چيزی غير از اين اعتقاد
داشتند. آنچه
كه وی موفق به اثباتش نشده، اين
است كه عراق تهديدی جدی
برای جامعه بينالمللی
و حتی آمريكا به حساب ميآيد.
اين شكست در حقيقت موقعيت آمريكا را ضعيفتر كرد.
اين كه آمريكا زمان زيادی را به جمع
آوری پروندهيی عليه عراق
اختصاص داده، تعجب و حتی شك
بسياری را برانگيخته است.
مطمئنا منابع اطلاعاتی آمريكا
برای جلوگيری از به خطر
انداختن موقعيتشان، اصل اطلاعات
و مذاكرات تلفنيشان را فاش
نخواهند كرد. اين تصميم زمانی
گرفته شد؛ كه بوش رسما
اعلام كرد، مداركی را برای
توجيه جنگ عليه عراق نياز دارد؛
بنابراين كالين پاول
با ارايه اين مدارك زمينه را
برای حمله بوش آماده كرد. پاول
با حمايت كامل جورج
تنت، رييس سازمان اطلاعات مركزی
آمريكا (سيا)، قدم در اين راه برداشت.
به
هر حال مشكل اساسی همه مردم
آمريكا عادلانه بودن جنگ و هدف
غايی آن است. آنان
قصد دارند بدانند آيا تنها هدف اين
جنگ حمايت از منطقه و امنيت بينالمللی
است يا
نكته ديگر نيز در پشت آن نهان است.»
روزنامه
هرالد تريبيون افزوده است: «بسياری
معتقدند تغيير رژيم در عراق بخشی
از استراتژی ژئوپولتيكی است
كه آمريكا و اسراييل به دنبال آن
هستند؛ اما برای مقامات واشنگتن
بحث درباره وقوع جنگ يا استقرار
صلح به پايان رسيده است. تنها دغدغهی
فعلی آنها افزايش حمايت سياسی
برای آمريكا و جمع آوری حمايت
مالی و عملی برای طرح
گسترده عليه عراق است. به
نظر ميرسد سخنرانی پاول موقعيت
فعلی را تغيير نداده است.
بنابراين اگر كشورهای ديگر
به جمع آمريكا بپوندند، مطمئنا
دليل آن قانع شدن آنها نبوده است؛
بلكه تنها دليلش
اعمال زور خواهد بود.»
|