بسمه تعالی

همانگونه كه پيش‌بينی مي‌نمودم در پايان محكوميت پرونده كنفرانس برلين به يك سال ديگر حبس محكوم شدم . اين حكم سياسی و غير عادلانه تاوان فعاليتهايم در دفاع از حقوق دانشجويان مظلوم و كيان دانشگاه در جريان فاجعه كوه دانشگاه تهران می باشد. متأسفانه در نهايت شگفتی در پرونده كوی دانشگاه تهران صورت مسأله عوض شد و به جای آنكه مسببان و عامران آن فاجعه دهشتناك محاكمه شوند كسانی به زندان افكنده شدند كه گناهشان افشاگری و اعتراض به هتك حرمت دانشگاه و حمله ددمنشان به دانشجويان بود.

فردی كه در اين پرونده در جايگاه شاكی قرار گرفته و با استفاده از رانت قضايی به انتقام جويی می پردازد، می بايست حداقل به واسطه قصور در وظايف و انجام چنين رويداد تلخی در حوزه مسوليتش محاكمه ومجازات می شد. البته او بايد بداند اگر در اين مقطع بواسطه وجود عده معدودی از قضات غير مستقل و خائف در برابر قدرت از دست عدالت گريخت ولی در نهايت توان رهايی از دادگاه الهی و داوری مردمی نخواهد داشت.

و باز بايد تاسف خورد در زمانه‌ای كه جرايم مختلف اعم از بزهكاری ، فحشا ، مواد مخدر ، سرقت و ناامنی در جامعه بيداد می كند ، برخی از افراد منتسب به نيروی انتظامی ناتواني‌شان در انجام وظايف مربوطه را با خوش خدمتی به محافل قدرت و پرونده سازی برای دلسوزان اين ديار جبران می كنند .

در پايان با روی گشاده وطيب خاطر از محكوميت جديد استقبال می كنم وآنرا هزينه ناچيزی در راه آرمانهای بلند جنبش دانشجويی می دانم .

علی افشاري