مهندس سيدعلي‌اكبر موسوی (خوئيني)، دبير مجمع نمايندگان تهران در مجلس شورای اسلامی درباره‌ی آخرين وضعيت بازداشت‌شدگان روزهای 16 و 18 آذرماه سال جاری گفت:

پس از مراسم‌های 16 و 18 آذرماه در دانشگاه‌های تهران و اميركبير، 38 دانشجو از دانشگاه‌های دولتی و آزاد بازداشت شدند كه 8 تن از اين دستگيري‌ها توسط وزارت اطلاعات و مابقی از ناحيه‌ نيروی انتظامی بود و علاوه بر آن 120 تن از مردم عادي نيز روز شنبه در حاشيه‌ي مراسم دانشگاه تهران، توسط نيروی انتظامي و همكاری قرارگاه ثارالله دستگير شدند كه شامل طيف سنی 18 سال و بالاتر بود.

تاكنون 7 تن از 8 دانشجوی بازداشت شده توسط وزارت اطلاعات به نام‌های آقايان فرخي، تيرگرنژاد، دادبين، مرادي، نجفی (مازيار)، جواهری و فريد مدرسی آزاد شدند، مراحل تحقيقات مابقی بازداشت شدگان نيز به اتمام رسيده و قرار آزادی آن‌ها صادر شده كه به مرور با كفالت يا وثيقه آزاد شده‌اند و اين روند هم‌چنان ادامه دارد.
نماينده‌ي تهران گفت:‌ متاسفانه مهم‌ترين مشكلی كه باعث طولانی شدن مدت زمان بازداشت شدگان گرديده است، اعلام توديع وثيقه‌های سنگين 20 تا 30 ميليون تومانی به برخی از آن‌ها مي‌باشد و چون عمدتا بازداشت شدگان از قشر متوسط يا ضعيف جامعه هستند، خانواده‌های آنان به هيچ وجه توان توديع وثيقه‌ها را ندارند، لذا برخی از آنان آزاد نشده‌اند.
موسوي اظهار اميدواری كرد با توجه به اعلام رسمی وزير اطلاعات مبنی بر قانونی بودن تجمعات دانشجويی دانشگاه‌ها و با تداوم همكاری ميان دستگاه‌هاي ذي‌ربط، مابقی بازداشت شدگان به زودی با تبديل قرار كفالت و مشابه آن آزاد شوند.
موسوي (خوييني) در پاسخ به سوالی راجع به وضعيت دانشجويان مفقود شده اعلام كرد: خوشبختانه سرانجام بعد از گذشت بيش از 9 شبانه‌روز از مفقود شدن مرتضي زوارزادگان، عضو انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايي، دو شب قبل وی طي تماس تلفنی خبر بازداشت و سلامت خود را به خانواده‌اش داد كه اميدواريم با توجه به اين‌كه وي دچار بيماري‌های گوارشی و آسم مي‌باشد، خبر آزادی وی نيز به زودی اعلام شود.
وي خاطرنشان كرد: از وضعيت رسول محمدپور، دانشجوی مفقود شده‌ي رشته‌ي جغرافيای دانشگاه تهران، تاكنون خبری به دست نيامده است.
اميدواريم با رسيدگی فوری و قانونی به برخي تخلفات احتمالی دانشجويان در كميته‌های انضباطي، از باز شدن پای آينده‌سازان كشور در سنين جوانی به سلول‌هاي انفرادی و آثار غير قابل جبران و زيان‌بار بعدی آن جلوگيری نمايند.