|
محمدرضا علي
حسينی نمايندهی مردم نهاوند در
مجلس شورای اسلامی گفته است: دو
جناح عمدهی سياسی در كشور وجود
دارد، كه يكی از آنها مورد پذيرش
اكثريت مردم و ديگري
مورد قبول اقليت مردم است.
بينش اين گروه اقليت، چون در كشور به گونهاي
است كه فراتر از تشخيص مردم ميباشد،
حاضر به پذيرفتن حاكميت اكثريت مردم
نيستند و عموما نيز متشكل از عناصر
قديمی هستند كه خيلی نميتوانند ذهنيتهاي
جوانان را درك نمايند، جوانانی كه
پرورش يافتهی آنها در 23 سال
گذشته ميباشند.
اين گروه برای اداره كشور، عليرغم
مخالف يا موافق بودن مردم كشور
اصرار دارند كه ادارهی كشور را بهدست گيرند.
وی با بيان
اينكه برای مخالفان اصلاحات هدف،
وسيله را توجيه ميكند، گفت: آنها
به هر وسيلهاي
تمسك ميجويند كه دولت و مجلس را
ناكارآمد نشان دهند و در اين راه،
از هرگونه
قانون شكني، افترا، هتك حرمت
انسانها، مخالفان و روشنفكران
ابايي ندارند.
به گفته وي: با
توجه به اين مطالب، آيندهی كشور
را به صورتهای زير ميتوان
تصوير كرد؛
1- يا نمايندگان
اكثريت مردم از دولت و مجلس و ساير
نهادها احساس ميكنند
كه اجازه داده نميشود امور مردم
را اداره كنند، بدين جهت كار را به
خود مردم
خواهند سپرد، كه در آن صورت تكليف
را مردم روشن خواهند كرد. البته
ممكن است هزينهي
سنگينی را برای كشور داشته باشد.
علی حسينی در
ادامه گفت: در حالت ديگر،
ممكن
است كسانی كه اكثريت مردم را در
ادارهی كشور به حساب نميآورند،
قدرت را در دست
بگيرند و قلع و قمع نمايند و در آن
صورت نيز اگر موفق باشند، زمان
بسيار كوتاهي ميتوانند
قدرت را حفظ نمايند و جامعه اساسا
پاشيده خواهد شد.
وی با اشاره به راه سوم اعلام
كرد: راه سوم كه به نظر ميرسد
عمليتر باشد اين است كه عليرغم تحليلهاي
كسانی كه ميخواهند قدرت را در
دست بگيرند، تعيين كننده در آيندهي
كشور
عناصر
شناخته شدهی فعلی امثال كسانی كه
امروز در جامعه مطرح هستند
نخواهند بود، و
نسل
جوانی خواهند بود كه عنان كشور را
در اختيار خواهند گرفت و قطعا هيچ
قدرتي،
توانمندي
سركوب كردن اين نيروی جوان را
نخواهد داشت.
نمايندهی مردم
نهاوند در مجلس افزود: هر
كس كه ميخواهد در آيندهی كشور
نقش داشته باشد، تفكرش بايد
بتواند اين نسل را با
استدلال، نسبت به تفكر خود قانع
نمايد و گرنه با زور، چنين چيزي امكان
نخواهد داشت.
علي
حسينی در پايان گفت: من معتقدم نسل
جوانی كه در آينده نزديك
كشور را اداره خواهد كرد، حاكمان
واقعی كشور خواهند بود، كه داراي
روابط
مترقي
با هم و جهان خود، و همراه با
انديشهی متعالی و معتقد به
دموكراسی برپايه
انسانيت
خواهند بود.
|