دولت
امريكا كه تا قبل از اعتصاب روزانه
1.5 ميليون بشكه نفت از ونزوئلا
دريافت می كر ، اكنون از اين نگران است كه دولت
چاوز مديران و سرپرستان مطيع
امريكا در صنعت نفت اين كشور را
اخراج كند و طرح بازسازی مديريت
نفت كشور با شديت بيشتری
پيگيری كند. چاوز پيش از آنكه بر
سر كار بيآيد، در كارزار
انتخاباتی خويش در برابر "لولا"
رئيس جمهور قبلی ونزوئلا چنين
طرحی را اعلام كرده بود. برای
جلوگيری از اين طرح كه نوعی
ملی كردن نفت ونزوئلاست
فشارهای اقتصادی امريكا به
ونزوئلا سازمان داده شد و مقاومت
های كنونی در برابر دولت چاوز
شكل گرفت. اكنون در اجرای اين
طرح و حل مناقشاتی كه در درون
كشور ايجاد شده چاوز طرفدار نظارت
اروپا و دولتهای امريكای
لاتين و سازمان اوپك بر روند ملی
كردن نفت و مقابله با ناآرامی
هايی است
كه همگان می دانند امريكا در پشت
آن قرار دارد. اين امر با مخالفت
صريح امريكا روبرو شده و كارگزاران
داخلی ايالات متحده
در ونزوئلا
برای سرنگونی دولت تقويت
شده اند.
سخنگوی
وزارت امور خا رجه امريكا ريچارد
بوچر می گويد: بايد توجه داشت كه
سا زمان دولتهای امريكا در
موقعيت ويژه ای برای حما يت از
دموكراسی در ونزوئلا هستند و
نيازی به ايجاد
يك گروه
جديد و جداگانه برای حل مسائل
ونزوئلا نيست.
اين
در حا لی است كه منا بع
امريكای لاتين می گويند اسپا
نيا هم بدليل همزبانی و پيوند با
امريكای لاتين و هم بدليل حضورش
در اتحاديه اروپا بهترين واسطه و
داور برای حل مناقشات و نظارت بر
اجرای ملی كردن نفت اين كشور
است.
منابع
رسمی در سياست گذاريها ی
خارجی آمريكا می گويند :
بدليل
افزايش نياز امريكا به نفت
برای جنگ احتمالی در عراق
دولت بوش مصمم به حضور در ونزوئلا،
بعنوان ناظر حل مناقشات سياسی
است، اما دولت چاوز اعتقاد دارد اين
حضور عملا به معنای جلوگيری
از ملی شدن صنعت نفت و رهبری و
تقويت مخالفان دولت است.
به
موجب طرحی كه اكنون امريكا ارائه
داده گروهی بنام " دوستان
ونزويلا" كه مورد اعتماد يك طرف
ويا دو طرف در گير در ونزوئلا باشد
طرح انتخابات زود رس را با وساطت
سازمانها دولتهای آمريكا و
سازمان ملل می
تواند دنبال كند. اين
تلاش ها اكنون هم بصورت ارائه طرح
ها و هم بصورت تشديد مناقشات
درونی اوج گرفته است، زيرا
آمريكا 15 درصد نفت خود را از
ونزوئلا تا مين می كند و با توجه
به نوسان قيمت نفت و پيامدهای
احتمالی حمله نظامی به عراق،
امريكا می خواهد تضمينی
برای دريافت اين مقدار نفت و
اساسا كنترل نفت ونزوئلا در
اختيار داشته باشد.
در
اين كشاكش، در برزيل و با رای و
انتخاب مردم يك دولت چپ گرا بر سر
كار آمده كه طبعا دوست دولت چاوز در
ونزوئلا به حساب می آيد. دولت
جديد برزيل نيز بلافاصله پس از
تحويل گرفتن قدرت دولتی در نقش
حامی چاوز وارد ميدان سياست در
امريكا لاتين شد و طرحی را
برای پايان مناقشات سياسی و
بحران اقتصادی ناشی از
اعتصابات نفتی ارائه داد. دولت
بوش با اين طرح مخالفت كرده است.
بموجب طرح برزيل يك هيات مركب از
نمايندگان برزيل، سازمان ملل،
مكزيك و حضور احتمالی اسپا نيا
بر فعاليت های دولت چاوز برای
حل مناقشات سياسی نظارت خواهد
كرد.
پس
از اعلام اين طرح، كالين پاول وزير
امور خارجه امريكا با وزير امور خارجه مكزيك،
نمايندگان برزيل و همچنين
نمايندگان سازمان ملل و رئيس
سازمان دولتهای عضو جامعه
كشورهای امريكا كه اكنون بر عهده
ژنرال
سزار گاويريا می باشد ملاقات و
مذاكره كرد. سازمانی كه در سال 1948 برای
دفاع از صلح، آزادی و عدالت و
رفاه بوجود آمد و ايالات متحده نيز
در كنار ديگر كشورهای قاره
امريكا در آن عضو شد.
سال
پايان جنگ، تبديل اتحاد شوروی به
فاتح جنگ و مغلوب كننده فاشيسم و
آغاز جنبش های رهائيبخش در قاره
امريكا و كوبا ،
افريقای و لومبا، آسيای و
نهرو. در سال 1962 و در اوج
برخوردهای سياسی ميان اتحاد
شوروی و ايالات متحده كه استقرار
موشك های اتمی امريكا در كوبا
آن را به اوج خود رساند، ايالات
متحده كشورهای عضو اين سازمان را
زير فشار گذاشت تا كوبا را از آن
اخراج كنند. كشورهای عضو زير بار
اين فشار نرفتند اما به محروم ساختن
كوبا از حق رای در اين سازمان تن
داد و به اين ترتيب كوبا نقشی غير
فعال در اين سازمان پيدا كرد، گرچه
سايه آن هميشه در جلساتی از
سازمان كه منجر به رای گيری
است حضور دارد.
محور اين گفتگوها بررسی
قانون اساسی ونزوئلا برای
تعيين سرنوشت دولت چاوز است. قانون
اساسی دو راه را پيشنهاد می
كند: انتخابات زود رس كه تا كنون
چاوز آن را رد كرده است؛ و انجام همه
پرسی كه طبق اختياراتی كه
قانون اساسی به رئيس جمهور داده
است تو سط رئيس جمهور تا ماه اگوست
به تعويق افتاده است. نتيجه اين همه
پرسی می تواند دو احتمال باشد:
چاوز در قدر ت باقی خواهد ماند و
در صورت باخت، معاون وی قدرت را
بدست خواهد گرفت وانتخابات جديد به
فاصله يك ماه بر گزار می شود.
دراين صورت چاوز طبق قانون اساسی
ديگر نمی تواند در اين دوره از
انتخابات شركت كند.
چاوز
معتقد است كه آرای كافی
برای ماندن بر سر قدرت را بدست
خواهد آورد، به اين شرط كه اين
رفراندم نه
اكنون، بلكه در ماه اگوست برگزار
شود. در مقابل، مخا لفين او طرفدار
برگزاری همه پرسی تا پيش از
اگوست و حتی در شرايط موجود
هستند. شرايطی كه بر اثر
اعتصابات بشدت هيجانی است.
