مناقشه پيرامون برنامه هسته ای ايران، در جريان شامی محرمانه در خانه "جک استرو" وزير امور خارجه انگلستان طرح شد. او پيشنهاد تحريم را داد. "کاندوليزا رايس" وزير امور خارجه ايالات متحده آمريکا بر ارائه سريع پرونده به شورای امنيت سازمان ملل متحد و تصويب تحريم اصرار داشت، اما "جرج شولتس" استاد پير و "جيمز وولسی" مدير سابق سازمان سيا او را "به راه آوردند". روز 23 ژانويه 2006، آنها سندی داخلی را علنی ساختند که به تغيير رژيم حاکم بر تهران و اقداماتی فوری برای توقف تمامی برنامه های هسته ای ايران فرا می خواند. در اين سند علاوه بر تحريم های فوری، پيشنهاد می شود که دادگاه بين المللی برای محاکمه "محمود احمدی نژاد" فراخوانده شود و به طرد شدگان حکومت کمک شود.  بدين ترتيب بنظر می رسد که مناقشه پيرامون ايران، ريشه های عميقی دارد. رسانه ها معتقدند که درز مجدد چنين اخباری برای ترساندن رقيب است، اما اوضاع اين قدرها هم ساده نيست.

كشور ما در معرض تهديدهای بزرگی است و متاسفانه نگرانی جدی وجود دارد كه با مشكلات بسيار بيشتری روبرو شود، نمی گويم سوء نيت وجود دارد؛ ولی بی‌توجهی و عدم كار كارشناسی هست. البته ناگفته نگذارم كه گفتن حرفهای بزرگ و حرفهايی كه مردم در كوچه و بازار خلاف آن را احساس می‌كنند و از آن استفاده تبليغاتی می‌شود به ضد تبليغات تبديل خواهد شد و همين امر برای اصلاح طلبان تبليغ است. در ميان نهادهای حاكميت ترديد نكنيم كه مجلس مظهر حاكميت مردم بر سرنوشت خويش است. تنها مجلس است كه می‌تواند ساز و كار اداره كشور را تدوين و تنظيم كند. همه چيز بايد در چارچوب قانون باشد و مرجع قانونگذاری مجلس است. حكومت يك ريال نمی‌تواند خرج كند مگر اين كه مجلس تصويب كند و بعد بر دخل و خرج نظارت كند. نمی‌توانيم امكانات كشور را به افرادی بدهيم كه هر طور می‌خواهند آن را مصرف كنند و هيچ نظارتی وجود نداشته باشد.. مجلس جايگاهی است كه می‌تواند، اول با تحقيق و تفحص نسبت به امور داوری كند، دوم اين كه می‌تواند استيضاح كند و حتی به كفايت و يا عدم كفايت رئيس جمهور رای بدهد.

شيخ محمد يزدی، رئيس جديد جامعه روحانيت حوزه علميه قم و درعين حال عضو شورای نگهبان، زمانی که رئيس قوه قضائيه بود، حمله به خانه آيت الله منتظری و حبس 6 ساله خانگی او را رهبری کرد، همراه عسگراولادی- پدرخوانده موتلفه- در تدارک انتخابات دوم خرداد 76 به قم رفت تا روحانيون را تشويق به موضع گيری  عليه ميرحسين موسوی به بهانه "اگر او بيايد، اقتصاد خراب می شود " کند. در جريان شبيخون به کوی دانشگاه مستقيما و با بی سيم با سردار "نظری" فرمانده نيروی انتظامی تهران و سرپرست حمله کنندگان درتماس بود. اولين يورش به مطبوعات اصلاح طلب را سازمان داد و به پاس اين خدمات با حکم رهبر به شورای نگهبان رفت و اکنون جانشين آيت الله مشگينی در قم شده است. امثال او و احمد جنتی که در حمايت از احمدی نژاد کاسه داغ تر از آش بيت رهبری شده اند، فردای فاجعه، ايرانی می ماند که پاسخگوی ملت آن باشند؟

آغاز اعتصاب اعتراضی در نيشکر هفت تيه

محافل کارگری تهران گزارش دادند: کارگران کشت و صنعت نيشکر هفت تپه در اعتراض به بازداشت نماينده‌گانشان مجددا دست به اعتصاب زدند. بدنبال بازداشت امنيتی"محمد حيدری مهر" و "قربان عليپور" 300  تن از کارگران دست از کار کشيده و اعتصاب محدود را اعلام کرده اند.

روزنامه "نيزاويسيمايا گازيتا" طی تفسيری که خبرگزاری «نووستی" آن را روز دهم آبان و پس از بازگشت "لاوارف" وزير خارجه روسيه از تهران منتشر کرد، عملا دليل سفر ناگهانی وزير خارجه روسيه تهران و پيام او برای رهبران جمهوری اسلامی را فاش ساخت. اين روزنامه از قول وزير خارجه روسيه نوشت: «مسکو هنوز اميدواراست تهران با توقف غنی سازی اورانيوم، - حداقل بطور موقت- گامی در جهت بسته شدن پرونده اتمی خود بردارد و از حمله نظامی آمريکا نيز جلوگيری شود.»